Naartehan nga ako sa boses ko eh. Ang landi, nakakabwisit lang.
Tapos, gagawin niyo lang laro? Eh kung lalaruin mo lang, magsabi ka. Hindi yung sineseryoso ka na, nanggagago ka lang pala.
Kawawa naman yung nagseryoso oh, buong parte ng buhay niya na kasama ka niya, totoong totoo siya sa’yo. Ramdam na ramdam mo na seryoso siya kasama na yung mga efforts niya. Makita ka lang niya na masaya, ayos lang kahit siya na mismo ang nahihirapan. Tapos, para sa’yo balewala lang pala ang lahat kasi may iba kang nilalandi diyan, may ibang nag-eeffort para sa’yo.
Hindi mo ba alam na sa dulo ikaw pa rin ang talo? Gaano ka kasigurado na yang kalandian mo ay seseryosohin ka? Eh kung yung taong nandiyan talaga para sa’yo, tunay kang minamahal ay binabalewala mo? Wag magpatalo sa nakikita ng mata. Oo, sige na. Mas gwapo/maganda siya. Ang tanong, sino ang tunay magmahal?
Kung sino man pasimuno ng katagang yan, siya ang may dahilan kung bakit ganito na ang antas ng relasyon sa panahon ngayon. Ang gandang payo yan oh, wag muna magseryoso sa isang relasyon habang bata pa. Kaya kitang kita natin na laro lang ang pakikipag relasyon ngayon eh. Mali eh, maling mali talaga.
Mabuti pa sana kung, “Nak, wag ka muna magrelasyon. Bata ka pa eh. Maglaro ka na lang muna ng Barbie dun.” Sila pa nagpayo na wag muna mag seryoso. Kaya maraming nasasaktan eh, kasi ang natagpuan nilang akala nila na tunay magmahal ay yun pa yung laro-laro lang pala ang pakikipag relasyon. Bat kasi namulat pa ang isipan natin sa pakikipagrelasyon sa edad na hindi pa karapat-dapat makatikim ng sakit sa dibdib.
Pero ayos na din. Para habang bata pa, natututo na tayo sa mga mangyayari sa kinabukasan natin, yun nga lang may mali sa ating ginagawa. Kailangan lang natin pagbutihin at itama ang ating mga pagkakamali.
At hindi magiging kami hanggat hindi ko pa siya napapakilala sa magulang ko. <3
And I hate myself for being the reason why they are hurt.
Malay mo, magsisi ka. Siya na pala ang huling magmamahal sa’yo ng totoo.
This time, it’s not actually a real thing. But I guess, I need to be ready. It’s like deciding for my future. Yes, I know, early to decide. So what? This moment of time is part of my life.. And oh. I remember that everything I post here breaks my happiness. So, it will be better for myself to shut my mouth now.
“My Plastic Conyo Friends” What the hell. They took it literally. Like that, they don’t understand me. It’s normal for us to name names our friends, right? Anyway, I find it funny cause I speak bitch a lot. And it’s really normal for us. Well, I’m so sorry for my dear friends who got offended right away. Peace around the world and on its axis sabi ni Donna Bartolome. Hahahaha. I was laughing hard. I dunno, I find it funny. Lol, sorry.
Kaya takot na takot makita ng mga school mates ang blog mo cause they misunderstood things a lot. Those simple feelings, those simple stories, those simple blog that you posted will be judged. People outside won’t understand you cause they don’t know what you feel during that moment of time. That’s why blogs should be private for sealed privacy. It’s only you who can read and post your feelings and this place is not the best place to keep, I guess.
Hoy, tumblr friends! Anyare na sa blog natin? Nganga na tayo. Ang gulo na natin mag-usap. What the hell, guise. F*ck you all! Miss ko na kayo. :( Huhu.
